Meer zekerheid voor flexwerkers: Eerste Kamer stemt in met hervorming

Een belangrijke stap in de hervorming van de arbeidsmarkt

Op 7 juli 2026 heeft de Eerste Kamer ingestemd met de Wet meer zekerheid flexwerkers. Met deze wet wil de wetgever de verschillen tussen vaste en flexibele arbeid verkleinen en werknemers met een flexibel contract meer zekerheid bieden over hun inkomen en werktijden. De meeste onderdelen van de wet treden op 1 januari 2028 in werking, terwijl de nieuwe regels over gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten al op 31 december 2026 van kracht worden.

Tijdelijke contracten worden daadwerkelijk tijdelijk

Een van de meest ingrijpende wijzigingen betreft de zogenoemde ketenregeling. Op dit moment kan na drie opeenvolgende tijdelijke arbeidsovereenkomsten na een onderbreking van zes maanden opnieuw een reeks tijdelijke contracten worden aangegaan. Met de nieuwe wet wordt deze onderbreking verlengd naar drie jaar. Daarmee wil de wetgever voorkomen dat werkgevers langdurig gebruik blijven maken van zogenoemde draaideurconstructies, waarbij werknemers jarenlang op basis van opeenvolgende tijdelijke contracten werkzaam zijn zonder uitzicht op een vast dienstverband. Het uitgangspunt wordt nadrukkelijk dat structureel werk ook wordt verricht op basis van een structurele arbeidsrelatie.

Einde aan het nulurencontract

Ook de oproepovereenkomst verandert ingrijpend. Het nulurencontract maakt plaats voor het bandbreedtecontract, waarin werkgevers een minimum- én maximumaantal arbeidsuren moeten afspreken. Het verschil tussen beide mag maximaal 30% bedragen. Werknemers kunnen oproepen boven het overeengekomen maximum weigeren en wanneer structureel meer uren worden gewerkt, ontstaat voor de werkgever de verplichting een contract met een hoger aantal uren aan te bieden. Voor scholieren, studenten en AOW-gerechtigden geldt een uitzondering, zodat voor deze groepen oproepcontracten mogelijk blijven.

Wat betekent dit voor werkgevers?

Hoewel een groot deel van de wet pas in 2028 in werking treedt, is het verstandig om niet af te wachten. Werkgevers die veel gebruikmaken van tijdelijke arbeidsovereenkomsten, oproepkrachten of uitzendkrachten doen er goed aan hun personeelsbeleid en contractmodellen tijdig tegen het licht te houden. Met name de aangescherpte ketenregeling en de introductie van het bandbreedtecontract zullen voor veel organisaties gevolgen hebben voor de wijze waarop flexibiliteit binnen de onderneming wordt georganiseerd. De Wet meer zekerheid flexwerkers vormt daarmee opnieuw een belangrijke stap in de bredere hervorming van de Nederlandse arbeidsmarkt, waarbij duurzame arbeidsrelaties steeds nadrukkelijker het uitgangspunt worden.